Ik schrik wakker van een harde klap. Ik hoor er nog één. En nog één. Het is 07.45 uur. Dat is vroeg. Voor mij dan. Bij de volgende klap, besef ik dat het geluid afkomstig is van een heimachine. Mooi, de broodnodige bouw op Spierland gaat verder. Zoals het leven van vroeger ook weer een klein beetje verder gaat. Dit weekend is het tijd voor festival ReMind The Gap. Een prachtig muzikaal evenement, waarbij de organisatie zich niet laat tegenhouden door alle maatregelen.
Dan hoor ik een jongen voorbij fietsen. Ik schat een jaar of tien. Het dakraam staat open en hij zingt ‘Elf november is de dag, dat mijn lichtje branden mag.’ O ja, de scholen zijn weer open. Geen idee waarom de jongen over Sint Maarten zingt, maar blijkbaar is hij het nu al zat dat zijn moeder zijn broodtrommel volpropt met fruit. Ik zet de tv aan. Het grootste deel van de sportzomer is voorbij. Wat begon met een teleurstellend EK, eindigde zondag met een schitterende zege voor Max Verstappen. Hoewel ik zelf niets heb met Formule 1, kan ik wel genieten van al die duizenden enthousiastelingen. Ok, ze hielden zich zeker niet aan alle regels. En ze zaten zeker niet op 1,5 meter van elkaar. Ze stonden eerder op een kluitje. Zoals je dat vroeger deed als F-pupil. Met z’n allen bij elkaar en zo dicht mogelijk bij de bal blijven. Gewoon, genieten van het spel. Zoals men ook genoot van de Mercedessen en Red Bulls in Zandvoort. De verbazing vanuit andere sectoren van wat er daar in de duinen gebeurde, was begrijpelijk. Waarom zij wel en wij niet?
Maar daar wil ik het niet over hebben. Ik wil genieten. Even is het buiten stil en denk ik aan de heimachine die ons dorp weer wat mooier maakt. Aan de jongen die zin heeft om zingend langs de deuren snoep op te halen, aan de Dorpsraad die Spierdijk levend wil houden. Natuurlijk, het kan ongetwijfeld beter en mooier in ons dorp. Maar op een doodgewone maandagmorgen, je hoofd even bij een dakraam plaatsen, doet je al beseffen dat Spierdijk leeft. Ik pak nog even m’n telefoon. Op Twitter zie ik dat het account van St. George weer actief is. Er wordt gevoetbald. VVS’46 wint, maar de vreugde op en langs de lijn is veel belangrijker dan de uitslag.
Dan is het tijd om echt aan mijn dag te beginnen. Ik moet alleen nog even een ticket voor ReMind The Gap bestellen. En als ik dan zaterdag (lees: morgen) op het festivalterrein sta, kijk ik eens goed om me heen. Naar de golfbaan, het gras onder mijn voeten dat in de winter wordt omgetoverd tot ijsbaan en het voetbalveld. Misschien kan ik zelfs de heimachine op Spierland wel zien. Echt, we hebben een mooi dorp. Geniet er maar van.
Groet van een Spierdijker