Tijdens kermis Spierdijk werd ik door meerdere mensen aangesproken. “Waarom ik nou in het buitenland zit en wat ik daar dan doe”. Heel leuk natuurlijk, die interesse. Het leek wel wie tegenwoordig geen Twitter of Facebook heeft daarom niet up-to-date in het sociale leven meer blijft. Zelf kreeg ik van Thomas Laan de vraag of ik mijn verblijf in het buitenland via de Dorpsbanier kan vertellen. Zelf vond ik dat een mooi gebaar van Thomas en hoefde ik geen eens zolang over na te denken.
Momenteel verblijf ik in San Sebastian. Dat is gelegen in het noorden van Spanje aan de Atlantische oceaan. Ik verblijf hier 5 maanden om een internationale studie te volgen. Deze studie is een onderdeel van mijn studie in Nederland. In Nederland studeer ik Sportmarketing aan de Hogeschool van Amsterdam. Deze opleiding is 4 jaar en zit nu in het einde van het 3e jaar. Mijn ambities tijdens deze opleiding waren altijd al op het buitenland gericht, omdat de wereld als maar meer internationaler wordt en ook dus de sport en dan is communicatie ook zeker belangrijk. Hoewel het niet verplicht is en 90% van mijn medestudenten zijn minor (half jaar gerichte studie) gewoon in Nederland doet, ben ik toch naar het buitenland gegaan.
Vorig jaar in de zomer ketste een stage in het buitenland op het allerlaatste moment af. Ik zou gaan stage lopen bij de Schotse voetbalbond, waar de bekende Nederlander Mark Wotte daar als algemeen directeur functioneert en waar een maat van mij voetbalt. De heer Wotte vertelde mij op het allerlaatste moment dat het beter was om in februari te komen, omdat het seizoen al was begonnen en ik dan na de winterstop beter kon komen. Dit was een enorme teleurstelling en stond ik voor een groot dilemma. Voor de zomer hadden 2 medestudenten mij mee gevraagd om met hun mee te gaan om in februari een internationale studie te volgen ergens in Europa. Iedereen weet wat er vorig jaar met mijn moeder is gebeurd en toen heb ik school even op een lager pitje moeten zetten.
Toen alles weer gezond was met m’n moeder heb ik 15 tentamens gemaakt tijdens het EK, om überhaupt op stage te mogen en geen studievertraging op te lopen. Ik heb vorig jaar toen in de zomer besloten om in Nederland te blijven en daar een internationale stage te doen, deze heb ik gedaan bij Mylaps Sports Timing. Een unieke stage met zelfs een business trip naar Scandinavië. Na de stage ben ik met die 2 jongens eind januari mee gegaan naar Spanje.
Hier in Spanje heb ik nu de tijd van m’n leven. Ik kom op plaatsen waar ik anders niet zou zijn geweest en ontwikkel me op verschillende vlakken als mens. De stap om naar het buitenland te gaan was voor mij heel groot, omdat ik een schitterend leven heb in Nederland. Nu de studie ten einde is, kan ik zeggen dat het over het algemeen niet heel moeilijk is geweest, alleen het aanpassen aan de taal vond ik vrij moeilijk. Ik heb hier in 5 vakken les gehad namelijk international economics, international ethics, higher communication skills en de talen Baskisch en Spaans. De communicatie met mede studenten en docenten gebeurt in het Engels, alleen kunnen de meeste Spanjaarden geen Engels. Op onze privéschool konden ze dat gelukkig wel. Het vak Baskisch is te vergelijken met het Fries van Nederland.
Het lijkt nergens op en is hartstikke moeilijk om te leren. Op een woensdagmiddag spreek ik in 1 uur tijd 4 talen. Hoe dan ook: inmiddels zijn alle examens geweest en zijn alle studiepunten binnen dus dat is een mooi resultaat. Het leven hier zelf is totaal anders dan in Nederland. Het is allemaal heel tranquilo. Het fenomeen siësta heb ik nu mogen zelf mee kunnen maken. Mensen hebben totaal geen haast. Een klein voorbeeld is dat mensen keurig in een rij staan te wachten bij de bus. We eten s’ avonds hier ook pas heel laat. In Baskenland is het heel normaal om 6 keer per dag te eten en ook alsof elk de laatste is. De mannen staan voornamelijk in de keuken dus ook op dat vlak heb ik veel geleerd. Mensen leven hier graag op straat en genieten bij een bar buiten van het leven met een hapje en een drankje. Op donderdagavond eet iedereen buiten de deur, omdat het dan Pintxo Pote is. Dit betekent Pintxo (tapas) en een biertje voor 2 euro. Met mooi weer staan de straten vol en staan de glazen op de auto’s die langs de weg staan geparkeerd. De stad staat ook bekend om het goede eten hier en wij wonen midden in het centrum en op 1 minuut van het strand. De stad zelf is werkelijk waar schitterend met een gigantische mooie baai La Concha. Doordat de laatste maaltijd pas om 11/12 uur is, begint het uitgaansleven ook pas rond 3.30 uur, dat is heel bizar. Zelf zit ik met de 2 jongens uit Nederland in een amateurvoetbalteam hier. Het is een behoorlijk niveau, maar ik heb me goed kunnen aanpassen, mede door een pachtige trainer, hij is precies Dick Advocaat. Er is een president die een 40 uur werkweek heeft om het team op een alsmaar hoger niveau te tillen. We worden soms wel eens behandeld als profs, zo lijkt het soms voor mij. We hebben helaas op de laatste speeldag het kampioenschap verspeeld. Maar in de nacompetitie zijn we gepromoveerd. Zal het voetballen hier nooit meer vergeten, want ik heb ook op de schitterende locaties mogen voetballen. Wat opmerkelijk is, dat er geen grensrechters zijn en daardoor is de scheidsrechter echt de baas en Spanjaarden zijn echte winnaars en doen er dan ook alles aan om te winnen. Zelf ben ik 2 keer bij Real Sociedad de profclub van San Sebastian geweest en heb ik de sterren van Real Madrid zien schitteren. Zelf pakken we graag een voetbalwedstrijd mee als we in een andere stad zijn voor een tripje zoals Mestalla in Valencia tijdens de festiviteiten van Las Fallas.
Dit jaar deed ik samen met Kevin de Vries ook mee aan de Alpe d’HuZes en heb ik hier heel veel voor getraind en gemiddeld was ik wel 4 dagen in de week voor aan het trainen. San Sebastian ligt in de Pyreneeën, dus ik had de bergen in de achtertuin. Een schitterende trainingsomgeving en ging graag wielrennen bij mooi weer, maar het was vaak wel heel zwaar. Samen met Kevin de Vries en m’n ouders heb ik een onvergetelijke week in Frankrijk gehad, 3 weken terug. Het is de zwaarste dag uit me leven geweest, maar ik heb m’n doel hoe dan ook gehaald. Zelf heb ik ruim € 4000 naar boven gefietst. Via deze weg wil ik daarvoor nog iedereen bedanken die mij zowel financieel als moreel gesteund heeft! Voor mij is het nu inpakken en een schitterende tijd achter me te laten met hele mooi herinneringen. En in de auto huiswaarts te keren en vele bekenden weer te zien bij Tuinfeest Spierdijk. Want hoe schitterend Barcelona, Valencia, Sevilla, Pamplona, Bilbao, Ibiza en San Sebastian ook zijn, West-Friesland blijft mijn thuis!
Agur!
Menno Klaver