Deze week kreeg ik een mailtje van mijn werkgever, dat ik inmiddels 365 dagen vanuit huis werk. Wow, dat is eigenlijk best snel gegaan allemaal. En dan mag ik nog blij zijn, in mijn functie heb ik best nog wel wat te doen. Bovendien ben ik niet ernstig ziek geweest. Maar net als voor velen, wordt het wel wat eentonig. Werken, zorgen voor de kinderen, op de bank ploffen, naar bed en de volgende dag begint alles opnieuw. De afwisseling is dat soms de scholen dicht zijn, je naar buiten kan gaan om eens een rondje te lopen, een klusje kan oppakken of dat je met één iemand iets afspreekt.
Levensverwachting voor mannen 80,5 en voor vrouwen 83,6
In 2019 was de levensverwachting bij geboorte 80,5 jaar voor mannen en 83,6 jaar voor vrouwen. De resterende levensverwachting op 65-jarige leeftijd was 19,2 jaar voor mannen en 21,7 voor vrouwen. Een 65-jarige man wordt naar verwachting dus 84,2 jaar en een 65-jarige vrouw 86,7 jaar.
Toch zet het je ook tot nadenken. Ik ben nu 46,5 dat betekent dat ik nog ongeveer 34 jaar heb. Daar zitten vast een paar rotjaren bij, zo vlak voor de sterftedatum, dus zeg nog 30 relatief gezonde jaren. Ik werk er nu 21 en als ik doorga tot 67 zijn dat er dus ongeveer 41, maar dan heb ik daarna dus maar 10 uitbundige pensioenjaren. Dat klinkt in mijn oren als te weinig. Eerder stoppen is daarom wel de wens, want voor je het weet is de lol eraf.
Als straks corona weg is, komen die vakanties en de (einde lockdown) feestjes gerust wel weer. Maar hoe zit het met de rest? Zo stel ik mezelf de voor de hand liggende vragen:
- Wat zou ik doen als ik de staatsloterij win?
- Als ik nog een week zou leven, wat wil ik dan nog meemaken?
- Als ik alles opnieuw zou mogen doen, wat zou ik dan anders doen?
- Als mijn kinderen over 20 jaar terugkijken op hun jeugd, hoe zou ik dan willen dat ze mij herinneren?
Als ik de loterij win, zeg ik waarschijnlijk mijn baan op. Maar wat doe je dan? Best lastig om daar een keuze in te maken, iets avontuurlijks, iets maatschappelijks, iets sociaals? Die laatste week besteed ik waarschijnlijk met familie en wat goede vrienden. Of ik dan nog echt iets wil doen?
We hebben gelukkig nog wel een half jaartje voordat we uit dit coronatijdperk zijn. Tijd genoeg om er eens rustig over na te denken. Wie weet komt er misschien toch nog iets speciaals voort uit deze periode…
Veel inspiratie,
Ardo