Wat ga je doen na Corona? Die vraag stelde Ardo in de vorige Dorpsbanier. En dat zette mij aan het denken. Want ik dacht vooral: wat ga ik nog doen tijdens Corona?
Een onderzoek van I&O Research, beantwoord door 2139 respondenten van 18 jaar en ouder, maakte onlangs duidelijk dat 53 procent van de Nederlanders zich minder gelukkig voelt dan een jaar geleden. Ik behoor zeker niet tot die 53 procent. Ik voel me ondanks alle beperkingen goed en zoek vooral naar mogelijkheden om het nog leuker te maken. Voor mezelf, maar ook voor de mensen om me heen. Want wat kan er nog anders? Kijkend naar mijn eigen leven, verspeel ik veel tijd met het scrollen op mijn telefoon. Natuurlijk, het is in deze tijd fijn om via WhatsApp of bijvoorbeeld via FaceTime contact te houden met familie en vrienden. Alleen, waarom zit ik nog op Facebook?!
Onlangs wees een vriend mij erop dat hij Facebook van zijn telefoon had gegooid. Het resultaat volgens hem: je mist niets. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog niet zover ben. Wel ben ik al gestopt met het volgen van een aantal ‘vrienden.’ Niet omdat het geen aardige mensen zijn, maar omdat ik geen behoefte meer heb aan informatie waar ik niet op zit te wachten. Een foto van iemand die trots zijn nieuw gekochte hamsterkooi laat zien is niet erg. Maar als er dan bij staat: ‘Het was veel te druk in de winkel. En mensen hielden zich niet aan de 1,5 meter regel’, vraag ik me hardop af wat dat voor zin heeft. Net als dat iemand openlijk klaagt dat hij al 4 uur geen WiFi heeft. Of dat er na het legen van de zwarte bak nog een stukje verpakking van een Fruittella is achtergebleven. Waarop de buurman dan weer reageert: ‘Bij mij lag er ook nog een paperclip in na het legen’.
En dan zijn er ook nog de mensen die Facebook inzetten om mensen openlijk belachelijk te maken, of denken de wereld te kunnen verbeteren. Echt, dat megaschip lag nog geen 10 minuten vast in het Suezkanaal, of op Facebook hadden ze alweer een oplossing bedacht om dat ding binnen twee minuten te bevrijden. Om nog maar te zwijgen over die bakken stront die worden gedropt bij berichten over het coronavirus of de politiek. Nee, waar ik Facebook in het begin gebruikte om contact te houden met echte vrienden, of om leuke informatie in te winnen, is het voor mij inmiddels een medium geworden waar een groot deel van de mensen maar wat roept. En word ik er gelukkiger van? Zeker niet. Het is vooral een soort verslaving. Altijd maar willen zien wie wat zegt, of op de hoogte zijn van wie waar is geweest.
Maar nu ik dit laatste zo schrijf, ben ik er echt wel klaar mee. Want waar word jij nu gelukkiger van? Met je vriend, vriendin, vrouw, opa, oma of wie dan ook een echt gesprek aangaan? Of aan tafel zitten met je mobiel in de hand, omdat de persoon naast je ook maar wat zit te scrollen op zijn telefoon? Ik weet het antwoord wel. Ik ga dus niet wachten tot het coronavirus voorbij is. Ik ga nu al iets veranderen.
Groeten uit Spierdijk
1 gedachte over “Facebook: ik ben er wel klaar mee”
Zo is dat. Ik ga je blog delen op Facebook! 😉