De vorige column ging over vrije tijd ten opzichte van werken, blind de mouwen opstropen of je passie najagen. Ik werd meteen op mijn wenken bediend, mijn werkgever ging reorganiseren en als ik had gewild, kon wel een jaartje stoppen. Best een interessant idee, even oriënteren, iets anders zoeken, maar ook wel weer lastig en spannend. Zoals jullie de vorige keer konden lezen, hoef ik niet perse tot mijn 70ste te werken. Ik kan best met wat minder toe, aan de andere kant is 46 is ook wel weer vroeg. Conclusie van het vele denken was toch dat ik het nog niet durfde. Laf, wellicht, wie weet over 5 jaar nieuwe kansen.
En dan is het alweer juli, met al die drukke dagen tijd om even lekker te ontspannen. Het past voor mij allemaal precies 14 juli de tweede prik (Pfizer), stempeltje in het boekje, daarna meteen door naar Frankrijk. Wij zullen niet de enige zijn, maar onbezorgd op vakantie gaan, heeft wel meegeholpen om snel te prikken. Het was omdat ik al een prik had gehad, anders had ik ook Jansen wel willen hebben, grappig om te lezen hoe populair dat vaccin ineens is.
Ik ben niet voor of tegen, van mij mag iedereen het lekker zelf weten. Misschien zijn het de zonuren, vitamine D, toch heb ik wel de indruk dat het helpt en dat Nederland een goede strategie voert. Waar ze in Engeland alle Astra Zenica opeisten en wellicht te laat de tweede prik zetten, loopt het hier wel heel gesmeerd. Dansen met Jansen, de spuitbus komt naar je toe deze zomer, het lijkt wel een feestje.
Lekker dus, zicht op een groene periode. We zijn er bijna en ook al duurt het maar tot september… Ik gun het jullie allemaal. Vrijheid, zorgen aan de kant en weer (even) normaal.
Fijne vakantie dus alvast, waar je ook naar toe gaat en kom weer lekker gezond en ontspannen terug.
Groet,
Ardo