Hier voor één keer een verhaal, niet van Ted, maar van Will.
Ted is helaas overleden, dus die houdt zich stil.
Ted is de derde van Rie en de negende van Siem,
hij had al veel hersenen in de kiem.
Hij werd geboren met veel haar, niet normaal,
de zusters in het ziekenhuis showden hem in iedere zaal.
Een schattig jochie van zowat 8 pond,
later bleek, hij was toch niet zo gezond.
Er werd bij hem Engelse ziekte geconstateerd,
er was wat met zijn hoofd en zijn ene been verkeerd.
Als kleutertje werd hij aan dat been geopereerd,
het kwam niet helemaal goed, maar was tenminste geprobeerd.
Het bleef voor kleine Theo altijd een handicap,
het fietsen duurde lang dus had hij een step.
Maar in zijn hoofd zat een slimme kop,
ideeën genoeg, ja dat hield nooit op.
Hij was een goeie leerling in de klas,
en de nonnen waren met hem in hun sas.
Hij kon lachen en rijmen en moppen vertellen,
heel af en toe hadden ze wat met hem te stellen.
Met goede cijfers deed hij de M.T.S
en voor techniek kreeg hij nooit een zes.
Van school af kwam hij snel bij de K.P.N.
een bedrijf dat ieder van jullie wel kent.
Daar was hij een zeer goede kracht,
en heeft voor de K.P.N. iets heel slims bedacht.
Dat bespaarde de K.P.N. toentertijd al 3 ton per jaar,
dus kwamen zij voor Ted met een mooi gebaar.
Een verrassingsfeest en een glazen kop met 25 duizend gulden,
Ted was verrast toen ze die kop onthulden.
Jaren later gebeurde dit nog een keer,
maar toen waren er al geen guldens meer.
Toen kreeg hij datzelfde bedrag in euro’s uitgekeerd
nou toen heeft hij wel even pot verteerd.
Hij heeft voor de K.P.N. heel wat problemen opgelost,
en daarop zijn wij stiekem best wel trots.
In België was ooit een groot communicatieprobleem,
niemand redde het, dus Ted moest erheen.
De Belgen zeiden: moet nu echt iemand uit Nederland dit oplossen?
En ze lachten, waar zullen wij eens om tossen?
Dat ook deze man het niet gaat redden?
Ja zeg, waar zullen we eens om wedden?
Ted ging toen de telefooncentrale binnen
en hij kon er meteen aan beginnen.
Na een haf uur kwam hij weer naar buiten,
en je begrijpt het al, hij liep mooi te fluiten.
De toneelspeler in hem zei: allee mannekes het klusje is plat.
Je snapt het, hun ogen rolden eruit zo wat.
Ja wat dat aan gaat was Ted echt een genie,
iedere klus was zo onder de knie.
En ook op het toneel was Ted een topper,
hij wist iedere rol in zijn hoofd te stoppen.
Jaren hebben we genoten van Onder Ons en Ted
en wat heeft hij veel prachtige types neergezet.
Helaas werd Ted al vroeg getroffen door een herseninfarct,
maar gelukkig zijn hersenen bleven intact.
Het lopen ging moeilijk, dus het moest rustig aan,
maar gelukkig hield hij nog wel zijn baan.
Hij ging meer thuis op zijn computer werken,
en kon zo het team nog prima versterken.
Na een jaar of 4 kwam er weer een infarct helaas,
maar ook die werd hij weer de baas.
Wel ging hij toen minder aan de slag,
omdat je toch ook wel eens rusten mag.
Op 65 jarige leeftijd stopte hij er mee,
maar hij had het wel druk met de V.V.E.
Iedereen op de Elft kon bij jou terecht,
want jij was de troubleshooter zogezegd.
Je zocht alles goed uit en sprak de Gemeente aan
en liet je bij problemen nooit uit het veld slaan.
Ik heb heel wat verhalen gehoord iedere week,
van techniek snap ik niet veel, want ik ben maar een leek.
Vaak kwam ik met mijn kleinkinderen, dat vond jij zo leuk,
Om hun kon je zo lachen, je lag echt in een deuk.
Helaas komt aan alles een eind, ook aan jou,
Ted namens ons, dank je voor alles en van Chickey Miauw.
Hartelijke groeten Will en Familie Steur