Wat is toch aan de hand? De laatste tijd word ik steeds vaker geconfronteerd met het hogere doel. Mensen willen impact maken, betekenis geven, zingeving aan het leven toevoegen.
Het populaire Engelse woord is ‘Purpose’, een alomvattende beschrijving, wat zou moeten uitleggen waar we voor staan. Alsof we iets missen in het (normale) leven. We zijn blijkbaar zo welvarend geworden, dat we alles kunnen doen, maar ineens vinden we dat het wel “belangrijk” moet zijn.
Bij mijn ouders leek het allemaal veel eenvoudiger. Zingeving kwam door het geloof. “Gaat heen en vermenigvuldigd u…” Heb uw naaste lief en bid voor elkaar zodat we allemaal naar de Hemel gaan. Of zoiets dergelijks.
Tegenwoordig denken veel mensen in CO2 normen. Dus of veel kinderen dan een goede oplossing is? En door de meer individualiste maatschappij, incidenten bij de kerk rond kindermisbruik, positie van de vrouw en de overtuigingen omtrent homoseksualiteit, voorbehoedsmiddelen, et cetera, is de populariteit van het geloof toch wat afgenomen.
Misschien is dat dan wel de reden dat nu hele hordes mensen op zoek zijn naar een dieper inzicht in zichzelf. Waar sta ik voor? Is een lastige vraag, maar wellicht dat je antwoord kunt vinden in hoe je zaken oplost. Hoe heb je lastige periodes overwonnen? Waar ben je trots op en waarom? Met deze antwoorden weet je waar je energie vandaan komt en wat je nog graag zou willen doen.
Als je dan ook nog aan de ander denkt en je inzichten deelt, ontdek je dat er veel overeenkomsten zijn. We hebben allemaal dezelfde soort vragen en willen uiteindelijk hetzelfde, noem het geluk, begrip of een doel. Je zou bijna een clubje kunnen beginnen, een genootschap, een kerk. Mmmm, we zijn toch niet het wiel opnieuw aan het uitvinden?
Veel wijsheid en geluk gewenst.
Haarlemse groet,
Ardo