Decennium – Niet te verwarren met een decurion, een Romeinse aanvoerder over 10 soldaten, zoals we weten uit de Asterix. Een decennium is een periode van 10 jaar en ik ben vorig jaar begonnen aan mijn 7e decennium. De goede rekenaars hebben dus reeds uitgerekend dat ik 60 ben geworden. Mijn vader haalde bijna, op 6 weken na, zijn 10e decennium dus ik heb er nog een paar tegoed. Dat is geen vast gegeven, maar het is iets waar ik me maar aan vasthoud.
Je leven verandert het meeste in je 1e decennium. Je wordt geboren, je gaat van baby, peuter, kleuter naar tiener. Je leert kruipen, lopen, praten en van alles nog meer. Je 2e decennium verandert er weer veel. Je wordt van kind puber en op het einde ben je (ongeveer) volwassen. Je moet al kiezen welke richting je je arbeidzame leven gaat doorbrengen en sommigen worden reeds vader of moeder. Je 3e, 4e, 5e en 6e decennium verandert er minder. Ik zou een hele opsomming kunnen geven van hoe je leven eruit zou kunnen zien, maar dat is voor iedereen zó verschillend. Als je geluk hebt gehad, vond je een partner en kreeg je kinderen. Je ging bij je ouders weg en ergens wonen of je bleef vrijgezel en paste de “omgekeerde zorg” toe. Oftewel, na 20 jaar door je moeder verzorgd te zijn ging je de laatste 10 of 20 jaar voor haar zorgen. Die voorbeelden ken ik!
In ieder geval ik ben aan mijn 7e decennium begonnen en in dit decennium verandert er weer een wezenlijk ding: Je krijg levenslange betaalde vakantie. Hoezee!! Mijn generatie krijgt het ongeveer op zijn 67e, maar ouderen onder ons kregen het soms reeds op 55 jaar of nog jonger. Jongeren moeten er waarschijnlijk nog weer langer op wachten. Streefpunt of niet, zin aan of niet? Het komt eraan en je, ik dus (maar jullie ook) moet het ermee doen.
Wim Laan