Afgelopen zomer voor het eerst een langdurige -vakantie gehad en het was fantastisch. Daar waren een paar redenen voor:
– EINDELIJK vakantie
– Vrijheid (ik was volgens prime minister Johnson in ‘Freedom Country’)
– Praktisch een privéchauffeur (ik heb noch de behoefte, noch de capaciteiten om, en links en in zo’n bakbeest mezelf over de Engelse wegen te manoeuvreren)
– Gelijkgezinden (liefhebbers van de betere muziek, sarcasme, flauwekul en sportiviTIJD)
En dus de …
Deze camper was uitermate flexibel en deed lekker wat ie zelf wilde. Sommige deuren wilden niet open, anderen wilden niet dicht. Soms wilde de accu wel bijladen tijdens het rijden, soms niet. Maar dat was geen enkel probleem, want je kon bij Engelse pubs je elektriciteit opladen, zolang je er ook maar een ‘pint and a meal’ nam. Dus perfect in orde. Er is echter 1 dingetje in een camper, die me minder bevalt en dat is de douche. JA, er is een douche ingebouwd. En in theorie is het ook een douche: een douchekop, doucheslang, koud en warm waterknop. Alle onderdelen zijn aanwezig voor wat in de Westerse wereld tot een basisbehoefte is verworden. Maar bij het ontwerpen van de heeft de ontwerper niet de douche als uitgangspunt genomen. Het lijkt eerder een finishing touch, want het is er zo krap, dat het ontwikkeld lijkt voor lantaarnpalen en de warmwaterkraan wordt warm noch koud van de knop op standje ‘heet’ zetten, dus na een paar dagen toch maar eens bij een camper-camping kamperen en voor wat vallend, warm water en dat was geruststellend: prima douche!
U moet weten, dat er in Engeland een duidelijke scheidslijn is tussen het Zuiden (London) en het Noorden (Newcastle/Leeds). In het Zuiden zit meer de rijkdom en digitale welvaart en in het Noorden zit meer de armoede en noeste arbeid (beetje zoals Spierdijk dus). Wat zich ook bleek te vertalen naar de kwaliteit van de douche. De prima douche van hierboven zat namelijk nog in het Zuiden van Engeland.
Dus wij konden onze trip vervolgen, onderweg naar het hoge Noorden van Engeland. En ergens in Engeland is dus een onzichtbare grens. Een grens tussen Engelsen, die wel het nut van deze basisbehoefte inzien en Engelsen, die allemaal nazaten zijn van bovenstaande camperdouche-ontwerper.
Zo heb ik in het Noorden de “Kluis-douche” ervaren. Ik noem het zo, omdat je in-the-middle of nowhere op een boerderij, met een blaffende hond achter een hoog hek (ergo: er komt geen hond, buiten de hond achter het hek dan) toch een pincode nodig had om de ‘kluis’ (deur) te kraken en de doucheruimte te mogen betreden en daar was ik wel aan toe na een hike van 10 uur. Dus eenmaal in de kluis verwacht je gouden kranen, rijkelijk stromend water, geen lullig lauwwarm straaltje, die ook nog elke dertig seconden geactiveerd moet worden via een douche button, terwijl er toch echt wel voldoende water valt, dat kun je zien aan de meren, watervallen en beken, die in overvloed aanwezig zijn, in – de naam zegt het al – The Lake District. Nu is een lullig straaltje nog niet zo erg als die douche er dan nog een beetje hygiënisch uitziet, maar ongeveer al het haar van de Neanderthaler tot de homo sapiens, zat zo ongeveer in het doucheputje. Dan ben je erg dankbaar voor je teenslippers.
Deze douche kon echter niet tippen aan de ongekroonde nummer 1: De “Hoezo-douche?-douche”. Op het Leeds-muziekfestival met 70.000 mensen (te vergelijken met Lowlands en Pinkpop, o nee, festivals mochten niet doorgaan dit jaar. Jeweetwel Covid… Te vergelijken met het Formule 1-Zandvoort-festival van Bernard dit jaar, dat wel door mocht gaan, want Jeweetwel Covid…) was geen douche te bekennen. Nul,nada,niks. Nu moet je weten dat Nederlandse festivals echt uitstekende faciliteiten hebben, waaronder dus voldoende douchegelegenheden. Engelsen hechten hier minder aan en dat valt te begrijpen want ze leven natuurlijk in een land met een continue douche (met bakken uit de hemel welteverstaan), maar dat ze zelfs niet de illusie wilden wekken van persoonlijke hygiëne zegt wel iets over dit volk. En dan is op Dag 2 van het festival ook de watervoorziening op ons deel van de camping gewoon buiten beheer en geen Engelsman, die erom maalt. Ze gaan gewoon braaf in de rij staan, te wachten tot het weer werkt. En dan echt een rij van 30 meter & geen geklaag. Tsja, ze hebben natuurlijk ook de term ‘English shower’ uitgevonden. Dat is namelijk je ’s ochtends met deo sprayen, ter vervanging van die irritante douche elke dag. Zo kun je door te Deo-en, tenminste toch “gedoucht” aan de dag beginnen. Dus wij ook mee in dit culturele fenomeen, want ja, je wilt je natuurlijk wel onderdompelen in de cultuur, dat hoort gewoon. Toch na 4 dagen Deo-en, was ik er wel klaar mee. Alles begint te plakken, verschraalde zweetgeur blijft rondom je hangen. Mon D(i)eo(u) wat was ik toe aan een douche!
Dus wat was ik blij toen ik eindelijk thuis weer onder mijn eigen douche kon staan met heet, stromend water.
Voor de rest over Engeland niets dan lof, prachtige natuur, prima eten, een geweldig mooie stif-upper-lip-taal en langzamerhand steeds beter bier. En ook over de camper niets dan lof, hij bracht me naar prachtige natuur, prima eten en steeds beter bier, wat een leuke manier om te reizen!
Ronald Laan