Essentie.
Volgens Van Dale betekent dat: ‘het wezen, de kern van de zaak’.
Volgens demissionair minister Hugo de Jonge is cultuur niet essentieel.
Grappig.
Het wezen, de kern van de zaak, wat er overblijft -bijvoorbeeld van een samenleving, wat is dat?
Wat herinneren we ons na al die tijd nog van de Grieken en de Romeinen?
De verkoopcijfers van hun meubelmakers?
De drankconsumptie van hun taveernes?
Nee. We herinneren ons de toneelstukken, de tragedies, de literatuur, de bouwwerken.
De essentie van een cultuur is, hee, wat geinig, haar cultuur.
Wat zullen we ons later herinneren van deze tijd, minister De Jonge?
De verkoopcijfers van Ikea?
De stoelbezetting van de terrassen?
Zullen we ons Hugo de Jonge herinneren als de man die zei: ‘Je hoeft niet naar het theater, je kunt ook een DVD opzetten’ maar die nooit zei: ‘Je hoeft niet naar het terras, je kan ook thuis bier drinken.’
Herinneren we ons Hugo de Jonge als de man die zei: ‘We gaan graag naar een theater en een museum, maar stel je voor dat je een dag zonder zou moeten, dan kan dat’ maar die nooit zei: ‘Je hoeft niet naar Ikea, je kan ook online een Billie bestellen.’
Nee. We herinneren ons Hugo de Jonge waarschijnlijk helemaal niet.
Het is zo zonde, Hugo, dat je kennelijk denkt dat je zo lullig moet doen over cultuur. Want de overheid heeft wel degelijk een verschil gemaakt de afgelopen maanden. De financiële steun was zeer welkom en al zullen er veel mensen zijn die vinden dat ze (te) weinig hebben gekregen, er is wel degelijk geholpen en dat is geweldig. Ook daarom is het zo zonde dat dit kabinet maar blijft doen alsof cultuurmakers, meer dan sekswerkers of andere ondernemers, zich een beetje moeten schamen voor hun vak. Alsof het uit de hand gelopen hobbyisten zijn, en niet de mensen die zorgen voor de beschaving, voor de slappe lach, voor de broodnodige reflectie op onze tijd, voor de schoonheid, voor de gedachten stimulerende irritatie, voor het zweet op je gezicht in de moshpit, voor de muziek op je begrafenis.’
Claudia de Breij