7 mei zei Hugootje het volgende – Ik noem hem al Hugo, hij en zijn mattie Marky Mark komen zo vaak voorbij in mijn thuiskamer dat je ze als huisgenoten gaat zien – maar hij zei dus het volgende: “tot 1 september geen massale evenementen.”
[auteur laat dit op zich inwerken]
[auteur loopt naar audio-systeem]
[auteur zet Rage Against The Machine* aan]
[auteur zet volumeknop op standje ‘Burenruzie’]
[…]
* Voor de niet-kenners Rage Against The Machine is een stevig bandje, wiens bandnaam ongeveer zo vertaald kan worden: ‘In opstand komen tegen de overheid/heersende elite.’
Deze zomer had ik namelijk een aantal mooie muziekfestivals in het verschiet:
- Down the Rabbit Hole (gewoon nog een keertje),
- Zwarte Cross (voor het sfeertje),
- Zurich (voor het weertje),
- Into The Great Wide Open (even in het Duits: voor het Meer(tje))
- Remind The Gap (je blijft een Wogmeertje!).
Dat valt dus allemaal in duigen. Maar ja, mag ik wel klagen? Moet ik niet juichen, dat ik tot de gelukkigen behoor, die nog geen naasten verloor? Uiteraard heb ik na mijn baal-impuls gekozen voor het laatste. Want we weten allemaal wat er gebeurt als mensen te dicht op elkaar in (semi-)gesloten feesttenten zitten: dan gaat het ongelooflijk mis. Denk maar aan carnaval in Brabant en die après ski in Oostenrijk.
Dus dit gaat een bijzondere zomer worden. Zelf heb ik gelukkig al tig festivals mogen meemaken en kan ik mij laven aan prachtige herinneringen. Ik heb dus vooral te doen met de jongeren, die een eerste f(e)estivalzomer zouden gaan beleven. En nu dus waarschijnlijk helemaal niets gaan beleven. Dat moet gigantisch lastig zijn. We weten allemaal dat we energie voor duizenden hadden in die tijd en die kunnen ze nu niet kwijt. Dus kijk ook alsjeblieft even om naar ‘De Jeugd’, naast dat je dat al doet voor de ouderen. Ook voor jongeren, gaat het een pittige zomer worden. Of zie ik dit te mistroostig in en vinden de jongeren andere tijdsbestedingen, waar ze hun geld en energie in kwijt kunnen? Ze zijn er vindingrijk genoeg voor in ieder geval.
Wel blijft het voor de artiesten en hun brede entourage een horrorzomer. Juist voor de kleinere acts is zo’n zomer met in elk gehucht wel een festival een goede manier om wat spek op de financiële botten te krijgen. Daarnaast hunkert elke artiest ook naar the spotlights. Dat valt nu allemaal weg. Uiteraard zijn er virtuele alternatieven en 30-man concerten met voldoende afstand en luchtcirculatie bedacht. Maar het blijft behelpen. Toch moeten we deze initiatieven financieel belonen en er dus aan deelnemen. Want we gaan muziek en in bredere zin cultuur zo enorm nodig hebben om wat nog komen gaat te overwinnen. Dus mijn oproep aan u: Steun uw lokale, favoriete artiest!
Bijvoorbeeld heeft u in de zomer een buiten-BBQ of buitenfeestje onder de 30 man?* Nodig eens een troubadour, muzikant of bandje uit voor een uurtje. Zo helpt u ze in hun voortbestaan. Niet te lang over nadenken, gewoon doen. Bijkomend voordeel: u verwent uw visite en uzelf op een Oorgasme.
Op een onvergetelijke zomer! Alvast Proost!
Ronald Laan
*Uiteraard alles conform de op dat moment heersende richtlijnen van Hugootje en Marky Mark.