Dit wordt even geen vrolijk stukje. En dat ook nog eens in de herfst met de regen die klettert tegen de ramen. Ik weet het, ik weet het. We hebben het zwaar.
Ik word zelf heel erg moe van dit hele COVID-gedoe. Dit virus heeft mijn grootste hobby afgepakt (het gaan naar concerten/festivals en ander cultureel vermaak). Daarnaast klinkt elk nieuwsbulletin als een repeterende plaat. Terwijl het handige van repeteren is, dat je je kunt verbeteren ten opzichte van de vorige keer. Nou, we zagen deze Tweede Golf natuurlijk helemaal niet aankomen (sic)…
En als een stelletje amateur-tonelisten proberen onze Minister-President en zijn schoothondje nog wat zetels te beschermen (want, o, o een deuk in het imago), door maar niet echt in te grijpen. Man, wat een armoe.
Soms is leiderschap namelijk verbonden met lijderschap, dan gaat het niet om het beschermen van zetels, maar door te leiden verder lijden te voorkomen. Ik moet hierbij altijd denken aan het citaat van Winston Churchill: “If I would have asked the people what to do… we would have lost the war.” (vrij vertaald: Als ik aan het volk gevraagd had hoe we Wereldoorlog II konden winnen, dan hadden we van de Duitsers verloren).
Mensen kunnen namelijk niet goed luisteren en passen hun gedrag vanuit zichzelf maar heel mondjesmaat aan (geloof me, ik zit al 20 jaar in Marketing en eigen me hierdoor dus recht van spreken toe). Daar kunnen we overigens ook niets aan doen, zo zijn we door de evolutie geprogrammeerd. Want als we in de oertijd elke dag compleet iets anders gingen doen, bijv. op dag 1 wegrennen van een Tyrannosaurus Rex en op dag 2 hem proberen te aaien dan waren we er al lang niet meer geweest…
Maar als je dit dus weet in Den Haag dan moet je even stoppen met je liberale, individuele gedachtegoed en de kudde directief gaan sturen. Dat is leiderschap.
Is dat aangenaam?
Nee.
Is dat Nederlands?
Nee.
Is dat nodig?
‘Opnieuw krijgt hij een telefoontje. De Kinder-IC. Of ze twee oudere kinderen van hen willen nemen, want ze redden het daar niet. Stoicijns beantwoordt de unit-manager al zijn telefoontjes, maar zijn zinnen worden steeds korter. De kinderen moet hij weigeren. Hij kijkt bedrukt. “We lopen over,” zegt Heijmenberg.’
(Bron: De Volkskrant zaterdag 10 oktober, 2020).
Hopelijk heeft Den Haag afgelopen week eindelijk leiderschap getoond (dit stuk schrijf ik op een druilerige zondag 11 oktober). Indien niet, leid dan jezelf en jouw kudde naar effectief gedrag. Ja, het is een gedoe en toch moet je de rest niet laten stikken.
Ronald Laan