Na mijn televisiedebuut in 1996 bij Het rad van fortuin met Hans van der Tocht lijkt mijn mediacarrière in een stroomversnelling te zijn geraakt door op vrijdag 7 maart live op de radio te zijn verschenen.
Op NPO 1 in het programma Spraakmakers mocht ik meedoen met de Nationale Nieuwsquiz. Dit is elke ochtend om 11.23 uur en duurt een minuutje of 6. Allerlei vragen over actueel nieuws krijg je dan op je afgevuurd en dan moet je je meten met de kandidaten van de andere dagen van die betreffende week.
Dus, ik ging er vrijdag 7 maart om 9 uur op aan. Je moet namelijk naar Hilversum. Er moest nog een zakje Lammerfokmelk afgeleverd worden in Oosthuizen, dus die moest ook mee. Het werk gaat namelijk gewoon door! Dat afgeleverd te hebben kwam ik keurig op tijd aan in Hilversum. Daar moet je door verschillende slagbomen en beveiligingspoortjes, je komt daar niet zomaar binnen. Uiteindelijk mocht ik naar binnen en werd daar opgewacht door Chimène, een charmante dame die direct het Gooise Matras met me wilde delen. Dat kon ik nog even van me af houden, maar dat werd ná de quiz behoorlijk lastiger.
Ik kreeg koffie en moest even een half uurtje wachten tot ik de studio in mocht waar op dat moment de live-uitzending bezig was. Ik denk dat NPO Radio 1 voor de meesten van jullie abracadabra is, omdat jullie radio nooit op deze zender staat. Bij mij echter wel. Meestal hebben ze interessante onderwerpen en zo niet, dan schakel ik even door naar muziek.
Toen het mijn tijd was, zat ik samen met Carl Johan de Zwart in de studio (en nog een dame) en toen begon het quizje. Het duurde uiteindelijk maar 6 minuten en ik heb 2 van de antwoorden gegokt, maar het leverde me net genoeg op om de quiz te winnen. Hoezee!!
Hoe snel het nieuws gaat sta je soms versteld van, zeker daar in Hilversum. Ik wil niet zeggen dat het zwart stond van de fotografen en journalisten, maar er stonden er toch meerdere. In ieder geval, na het geven van de interviews en het “ge-handen-schud” kon ik eindelijk naar huis.
’s Middags rustig in de tuin gewerkt. Met beide beentjes op de grond blijven staan is mijn devies. Dat wil ik ook graag zo houden. Geen U en/of meneer, maar gewoon Wim en je. Dat past me toch het best…
Wim Laan