Een mooie foto blijft het.
Vorig jaar werd ik 60 jaar een lustrum om te vieren.
Dus een feest in DE ONTMOETING met een hapje en wat bieren.
2 Broers 7 Zussen 14 vrienden en mensen van st George vond ik nog niet genoeg.
Vandaar dat ik ook al mijn zogenaamde oomzeggers vroeg.
Ik had er 17 en ook hun partners mochten natuurlijk mee.
Het merendeel kon komen en vond het een prachtig idee.
Voor de oomzeggers werd het feest een ware reunie.
Ik hoorde vaak Leuk ome Ted dat ik ze allemaal weer eens zie .
Ze zien elkaar nu eenmaal niet vaak.
Druk met hun kinderen en veel hebben een eigen zaak.
Dat hebben ze vast van opa Steur die ondernemende geest.
Ik dwaal af dus terug naar het feest.
Ik kreeg natuurlijk van velen een kado.
De origineelste was het maken van de groepsfoto.
Erszebeth Blaauw deed een woordje ze zei Ted we zijn er allemaal.
Dus hup alle Steurtjes naar de achterzaal.
Daar werden we door Jacco Koning op de kiek gezet.
Door Truda Koning werd op de lengte en kleuren kleding gelet.
Het is mooi geworden, een grote foto van iedereen die me dierbaar is.
Vorige week kwam echter het besef dat een foto een moment opname is.
Ik zie hem elke dag hij is en blijft natuurlijk prachtig.
Ik weet ook wel: de groep is qua leeftijd tussen de 20 en bijna 80
Er zullen mensen wegvallen , dat hoort er nu eenmaal bij.
De eerste is helaas een stoere vent van 49 op de achterste rij.
John Steur zoon van mijn oudste broer was vermist en is overleden gevonden.
Gelukkig staat hij op mijn foto, ik blijf met hem verbonden
Ted