In al mijn 46 jaar dat ik hier rondloop, heb ik naar mijn weten niet eerder zo een uitgebreid bedankverhaal geschreven naar aanleiding van een verjaardagscadeau. L’ an, je bent een gouwe kameraad, iemand van wie je altijd op aan kunt en iemand die mij ook wel een beetje kent. Andersom is dat niet anders, daarom – uit oprechte dankbaarheid! – een reactie op het cadeau dat je Anneriet en mij onlangs hebt gegeven voor onze verjaardag.
Je vroeg, ik meen een dag of 2 voor het feest, via de app: “als jullie 1 van de volgende moeten kiezen, wat zou het dan zijn: iets zoet, iets hartigs of drank?” Onze reactie was natuurlijk direct dat het niet nodig was om iets te geven, maar en dat we je aanwezigheid al enorm zouden waarderen en zo bla bla… je kent het wel, de standaard reactie. Ons antwoord was ‘iets hartigs’. Je kwam, net als bij alle verjaardagen van je vrienden, met een goed humeur helemaal vanuit Amsterdam naar Spierdijk, je feliciteerde ons en overhandigde een cadeau. Nogmaals, dat had niet gehoeven en als je nu verder leest, dan krijgen die woorden ook wel de nodige context….
Het was een gezellig feesie, waarbij het zo ongeveer 3.30 uur was dat wij begonnen op te ruimen en daarmee het signaal wilden overbrengen op de 3 plakkers. Ik zal de andere 2 namen niet noemen…
Je gaf ons een kaaspakketje cadeau. Nogmaals dank voor je geste en de moeite die je toch elke keer weer neemt om je vrienden te fêteren. Vier stukjes kaas, vacuum getrokken in een cellofaantje, met zijn viertjes in een pakketje. Dit waren niet zomaar kaasjes mensen, dit is de ‘creme de la creme’ van de kaaswereld, dat was me wel duidelijk. Kosten noch moeite gespaard om ons te laten genieten van 4 exclusieve kaassoorten…
Na een week de zure geuren van de kaas ontweken te hebben – ik had ze in de koelkast in de schuur gedaan – gingen we er eens goed voor zitten. Met een knijper op mijn neus pakte ik het meest gele kaasje uit de koelkast en nam m mee naar binnen. Anneriet zat in de voorkamer en rook mijn entree. Ja, de kaas was nog altijd gevacuumeerd… ik sneed het plastic stuk, bevrijdde de kaas uit zijn verpakking en er viel een ongemakkelijke stilte tussen Anneriet en mij… “Wat een exclusief kaasje is dit”, zei ik. Ik sneed het kaasje in stukjes, voorzag het kaasplankje van mosterd én mosterd-dille-dipsaus en we gingen voor een romantische avond. De geur was erbarmelijk! Misschien dat je dan bewust of onbewust de verwachting wat bijstelt, want de smaak viel niet tegen. De geur en smaak zijn dan niet helemaal in balans, in het voordeel van de smaak, in dit geval. En met een kleine toets mosterd was het zowaar ook gewoon lekker. Topcadeau L ‘an!
Een week later dacht ik het tweede kaasje te proberen. Ik pakte blind een van de 3 kaasjes uit de koelkast en liet me verrassen. Dit was een wat lichtere kaas met zo’n poezelige, glijerige ‘natuurlijke’ schil, waardoor het al 2x uit mijn handen glipte, nog voor dat ik het überthaupt kon beoordelen. De geur was ook wat zurig, maar niet per se vervelend. Volgens mij waren we inmiddels al ervaren exclusieve kaaseters geworden! Voor de zekerheid had ik ook hier de mosterdpot en mosterd-dille-dip er bij. Hier waren de geur en de smaak al iets meer in balans. Volgens mij hadden we deze ook samen helemaal op gegeten…
Het derde kaasje was, ik denk, zo’n blauwschimmelkaas-achtige soort. Als je net zoals ik alleen maar de traditionele Edammer en een ouwe kaas gewend bent, dan weet je even niet waar je naar zit te staren; een wat wittige kaas met blauwe accenten, waarbij je denkt: “als ik nou niet alles op krijg, hoort dit dan tóch in de GFT-bak, of moet het naar het chemisch depot?” Zo’n kaas… Ik pakte mijn inmiddels ‘vaste kaasmes’ en sneed het in stukjes. Ik had de neiging om de mosterd-, mayo- én ketchupfles mee te nemen richting ons romantisch samenzijn op de bank, maar ik dacht: “Nee! Laten we het nu gewoon eens in al zijn puurheid gaan ervaren.” Zo gezegd, zo gedaan. Ik nam het eerste stukje om Anneriet te laten zien dat dit echt wel veilig was. Ik was blij dat mijn Heineken 0,0 in de buurt was, zodat ik – als een echte kaasexpert – mijn smaak direct kon neutraliseren. Disbalans tussen geur en smaak. Deze was niet helemaal het niveau van de eerste 2 kaasjes, als we eerlijk moeten zijn, maar wat zeuren we nu toch? De score tot nu toe was top: 2 smaakvolle kaasjes (met hier en daar wat hulp van de mosterd en dilledip) en 1 wat mindere kaas, maar dat ligt niet aan de kaas, maar aan de proevers. En.. we hadden nog een kaasje in het vooruitzicht!
Ik had al een paar weken kunnen wennen aan de geur van exclusiviteit en we hadden ons verheugd op L’ an’s vierde en laatste kaasje. Zonder een specifieke reden had ik deze kaas voor het laatst bewaard. Deze kaas had wel een iets andere vorm. Het was niet zo’n punt, zoals de kaasboer dat doorgaans met een sierlijk mes van een groter geheel afsnijdt. Dit kaasje was eigenlijk vormloos. Ik opende de folie van het kaasje en mijn gedachten gingen direct terug naar de eerste poepluier van Fiene, ruim 10 jaar geleden…. Man! Wat een loeft! Ik nam even wat afstand, was na een seconde of 10 weer bij bewustzijn en ik realiseerde me dat dit dus zo ongeveer het meest exclusieve kaasje op de markt moet zijn! Ik sneed er één klein stukje vanaf – Anneriet begon al te kokhalzen en daar maakte ik uit op dat ze beleefd zou bedanken – en ik ging er even voor zitten, want ik wilde dit natuurlijk wel proeven! Ten eerste omdat we dit cadeau hebben gekregen van onze goede vriend (en die zou ons nooit willen vergiftigen), ten tweede, we hadden eerder een ervaring met een ‘slechte geur, maar een redelijke smaak’ en ten derde zo’n exclusieve kaas komt (hopelijk!) maar één keer in je leven voorbij…
Beste mensen, ik weet niet of je kunt spreken van ‘proeven’ als iets wel in je mond is, maar nog niet op je tong is geland… Dit kwam er met een noodgang weer uit… Maar, hier was sprake van een zéér evenwichtige balans van geur en smaak en zonder dat ik precies weet hoe een poepluier smaakt, volgens mij kwam dit behoorlijk in de buurt!
Beste L’ an. Nogmaals, een zeer oprecht dank voor je verjaardagscadeau! Misschien kan ik beter zeggen: dank voor deze onvergetelijke ervaring. De volgende keer gaan we wéér voor hartig!
Gr. Ronald