Heb je nou al een vriend?

‘Hé Saar! Dat is lang geleden! Alles goed?’ Voordat ik antwoord kan geven, gaat mijn gesprekspartner meestal al verder. ‘Heb je nou al een vriend?’

Ah, daar gaan we weer. Op de automatische piloot begin ik aan mijn standaard antwoord: ‘Nee, ik heb geen vriend. Maar…’ Ik krijg vaak niet eens de kans om mijn zin af te maken. ‘Echt? Hoe kan dat nou? Zo’n leuke meid!’ Op zo’n moment raak ik van binnen een beetje in de war. Wat verwacht diegene nu precies van me? Een volledige en gedetailleerde analyse van mijn liefdesleven? Moet ik lachen? Diegene bedanken? Ik weet het, na 6 jaar, nog steeds niet.

Wat ik trouwens nog fascinerender vind, is het zogenaamde koppelen dat daarna meestal volgt. Een goedbedoeld fenomeen waar je als vrijgezel nog wel eens mee te maken krijgt. Inmiddels vind ik het alleen maar grappig, want als ik doorvraag over waarom diegene dan zo goed bij me past is het antwoord meestal iets in deze strekking:

‘Je vindt hem vast leuk. Hij houdt ook van [ vul hier een redelijk algemene interesse in die niet specifiek met mij te maken heeft ]. Hij heeft trouwens wel [ vul hier een hele goeie reden in om op iemand af te knappen ], maar dat vind je vast niet erg. Wat ik bedoel te zeggen, Saar: hij is ook vrijgezel!’

Soms heb ik het idee dat we in een wereld leven waarin je relatiestatus een peiler is om te bepalen hoe gelukkig je bent. Onzin, natuurlijk. Het gaat goed met me. Ook zonder vriend. Ik heb het eigen bedrijf opgezet waar ik als klein meisje al van droomde, mijn vaste baan is zo leuk dat ik zin heb om naar kantoor te gaan, ik heb een lieve familie om me heen, ruimte om mooie vriendschappen op te bouwen (én te onderhouden) en ik heb alle vrijheid van de wereld. Ik kan doen wat ik wil, wanneer ik dat wil en hoe ik dat wil. En als ik het niet wil, doe ik het niet. Zonder overleg.

Dat betekent niet dat ik tegen relaties ben. Absoluut niet. Maar het simpele antwoord is dat ik hem gewoon nog niet ben tegengekomen. En misschien ook wel. Misschien ben ik al een paar keer langs hem gelopen of heb ik ooit bij hem in de klas gezeten. Misschien staat hij op het punt om vanaf de andere kant van de wereld hierheen te verhuizen en moeten we elkaar nog tegenkomen. Of misschien heeft ‘ie, terwijl ik dit schrijf, wel ruzie met z’n toekomstige ex. Ik zou het niet weten. En al die andere vrijgezellen in je omgeving weten het ook niet.

Wat ik jullie daarom graag mee wil geven, is het volgende. De feestdagen staan voor de deur. De dagen waarop je de familieleden ziet die je misschien al een tijdje niet gesproken hebt. De oude bekenden op al die verschillende nieuwjaarsrecepties. Speciaal voor die momenten heb ik een verzoek: Vraag gewoon eens hoe het écht met iemand gaat. Wat iemands hoogte- en dieptepunten waren het afgelopen jaar. Waar diegene naar uitkijkt in 2020. Vraag voor mijn part wat ze van Sinterklaas hebben gekregen. Als je een beetje je best doet zijn er zoveel leukere vragen te bedenken dan: ‘Heb je nou al een vriend?’

Fijne feestdagen!

Lieve groet,
Sarah Koning

P.S. Wil je jezelf voorbereiden op deze vraag? Het boek Heb je nou al een vriend? ligt nu in de winkel. Niet van mij, maar wel van twee schrijfsters die precies weten hoe het voelt.