Tja, waar ga je het over hebben als je je voorwoord (wegens Hemelvaart één dag eerder dan gebruikelijk en dus…) op kermiszondagavond moet aanleveren? Kermis Spierdijk natuurlijk.
Kermiszaterdag naar de borrel op het Koba Sleegers-veld. Wat is dat toch leuk; jong en oud door elkaar, mooie opkomst, mooi weer, uitstekend geregeld door het organisatiecomité. En het leuke is dat je weer mensen spreekt die je anders niet zo vaak spreekt. Voordat ik m’n fiets op het handbalveld parkeerde dacht ik: “ik ga eens proberen bij te houden welke onderwerpen er vanmiddag/vanavond voorbij komen in al die gesprekken.” Hieronder een korte impressie van hak-op-de-tak-kermispraat, waarbij ik de privacy van mijn medekermisgangers respecteer en er dus geen namen bij zal noemen. En ja, je herkent het vast: veel komt en gaat in het moment zelf, dus dat kan je ook niet reproduceren…
Het begon over het sluiten van de kerk volgend jaar, en voor we het doorhadden ging het over Spierland en enkele bewoners, de spreekwoordelijke goudgele kanarie in de kopermijn kwam nog voorbij, het ging over muziek en over onze ouders. Met anderen ging het over vroeger, over Theo/Ted, de PCI en het feit dat jonge mensen tegenwoordig niet meer durven te bellen. Kort gesprek over marketing en humor om vervolgens een korte woordenwisseling te hebben in het herentoilet, met iemand die maar nét met zijn kruin boven het piskruis uitkwam (ik weet nog wel wie dat was, maar eerlijk gezegd weet ik niet meer waar dat over ging. Ik dacht dat we ons verbaasden over een zeer aangeschoten persoon die nog nét overend bleef bij het afstappen van het piskruis). Vervolgens een leuk gesprek over kraamzorg, hoe snel de tijd gaat en over mijn zus, wat overging in een gesprek over de veiling in Spierdijk, die we al 8 jaar niet meer gedaan hebben. Toen even een momentje voor mezelf; zonnebril op een 0.0 in de hand. Dat was al snel weer over, want echte muziekliefhebbers vinden elkaar snel als de DJ te lang blijft draaien, dus even klagen over de muziek. Achteraf hoorde ik dat de band een technisch probleem had… Tussendoor kwam het tulpenkoppen en onze schuur ter sprake en werd de gemeentelijke fusie van de BUCH gemeenten even behandeld. Bij de Piepers&Rund bezorgde ik onbedoeld de redactie van de Dorpsbanier een kleine hartverzakking, want ze dacht dat ze deze zaterdagavond nog aan de kopij (prachtig woord!) moest. Gelukkig was dat niet zo.
Met een zak patat in de hand ging het over de elektrische snoeischaar, bhv-cursus en de fietsvakantie. Toen nog met een onlangs afgezwaaide selectiespeler uit Obdam gehad over fietsen (maar vooral veel gelachen) en afgesproken dat we een daggie Limburg pakken van de zomer. De patat was smakelijk hoor, maar dat gehark in zo’n puntzak zou wat mij betreft een punt van verbetering zijn. De saus zit altijd bovenop en de onderste helft van die zak moet dan zonder saus… En vette jatten… Nog een laatste keer naar het inmiddels zeer drukbezette urinologisch gebied. Wat mij betreft alleen bedoeld om overtollig vocht kwijt te raken, en niet de plek om nog uitgebreid de verhalen kwijt te moeten, maar goed, menigeen dacht daar blijkbaar anders over… Mijn jas gepakt, mijn dierbaren gegroet en op huis an. Het was mooi weest….. en dat was het, geachte vrijwilligers! Mijn complimenten voor de organisatie, want het lijkt wel alsof het er allemaal als vanzelf weer staat, maar voordat we met zijn allen weer dom kunnen ouwehoeren in het zonnetje, moet er nog wel het een en ander geregeld worden…
Ronald