Vroeger stonden de maanden februari en maart voor mij in het teken van lammetjes. Die prachtige witte vachtjes dartelend in de wei. Wat zijn die beestjes toch altijd blij wanneer ze voor het eerst naar buiten mogen. Je ziet ze dan zo lekker springen, spelen en gek doen, wat toch een heerlijke periode van het jaar!
De wei heb ik inmiddels ingeruild voor de stad. Gelukkig heb ik een alternatief gevonden: de skipiste. Elk jaar weer even los door het sneeuw, genieten van de frisse berglucht. Het is eigenlijk allemaal begonnen dankzij Werenfridus. De hoogste klassen van de school kregen de mogelijkheid om naar Oostenrijk te gaan. Als je de kans ooit krijgt, zeker doen. Samen met mevrouw Post, mevrouw Groenen en (Jimmy) Hendriksen de bus in en vijftien uur later kwam dan je slaperig aan op de bestemming. Als je een jaar of 15-16 bent maakt dat gelukkig niet veel uit. Skiën, ik had er meteen iets mee en na een weekje flink lessen kon ik me aardig redden. Dat niveau heb ik tot aan vandaag nog steeds vast kunnen houden. Technisch niet de beste stijl, maar niet te angstig gewoon gaan.
Na die eerste keer duurde het even, maar gelukkig ontdekte ik dat er meer skiliefhebbers zijn. We kregen een clubje van een man of 5-6 en zo ontstond een jaarlijkse traditie. Wintersport is ook heel leuk met een grote club, op het selecteren van een goed restaurant na (te veel wensen, zo kan je er zomaar vijf voorbij lopen). Met een hele club aprésskiën is super en ik ben daar heel wat mede Spierdijkers tegengekomen. Wintersport is briljant, Apfelstudel, Kaiserschmarm, Wörstl, Currywurst in combinatie met actief sporten kom je er niet eens van aan. Iedereen is goed gemutst en je hebt ook elke dag een nieuw verhaal. Het is gewoon een kwestie van zorgeloos in de sneeuw, nieuwe routes ontdekken, actief en ook regelmatig ontspannen.
Een groot feest dus, maar toen wij eenmaal meerdere kinderen hadden, werd het toch even schakelen. In het begin probeerden we het wel, maar halve dagen skiën en oppassen was het toch net niet helemaal. Dus nu hebben mijn vrouw en ik het maar gesplitst, we gaan allebei een lang weekend met vrienden, maar tijdelijk even niet samen.
Op dit moment is mijn vrouw dus heerlijk een lang weekend de bloemetjes aan het buitenzetten en zit ik met de kinderen in het hok. Gelukkig duurt het nog maar 3 weken, dan mag ik naar buiten. Lekker springen, spelen en gek doen. Wat een heerlijk vooruitzicht.
Fijne lente allemaal,
Groet uit Haarlem
Ardo