Afgelopen week kwam ik weer een boekwerkje tegen dat net zo oud/jong is als ik.
Het stamt nog uit de tijd van het rijke roomse leven.
De Katechismus, een boekje vol met vragen en pasklare antwoorden.
Een leerboek voor de roomse jeugd om deugdzaam en godsvruchtig te leven.
Dat deed me denken aan de nog oudere stellingen van de werken van barmhartigheid.
De hongerigen te eten geven, De dorstigen te drinken geven, De naakte kleden, De vreemdeling herbergen, De zieken verzorgen, De gevangenen bezoeken, De doden begraven.
Aan deze zeven heeft paus Franciscus nog ééntje toegevoegd.
“Laat ons barmhartig zijn voor ons gemeenschappelijk huis”.
Hiermee roept de paus op tot ontzag voor de schepping, de aarde waarop we leven.
Deze oproep overstijgt al de kerkelijke grenzen.
Ieder van ons is verantwoordelijk voor het welzijn van onze aarde,
onze leefomgeving en de hele natuur.
Respect voor al wat leeft, je medemens en jezelf.
Al is het papier van de Katechismus vergeeld en klinken de woorden oubollig,
niet meer van deze tijd, er zit nog steeds een kern van waarheid in.
Omzien naar elkaar is nog steeds actueel en noodzakelijk.
Zo is de Stichting Bake For Live al meer dan twintig jaar bezig om mensen met een handicap in Oeganda een waardig bestaan te geven.
Met een opleiding tot bakker kunnen ze zichzelf voorzien in hun onderhoud.
Dit draagt bij tot meer eigenwaarde.
In de aanloop naar Pasen ondersteunen de kerken in onze regio d.m.v. de Vastenaktie Bake For Live.
Nog steeds hebben de werken van barmhartigheid niet aan betekenis en waarde voor ons mensen verloren.
Met z’n allen dragen we verantwoordelijkheid voor elkaar.
Laat onze zorg tot iets moois opbloeien.
Als u Bake For Live wilt ondersteun vindt u meer informatie bij de Kerkberichten of de website.
Jos van Straalen